Zeer bekende Nederlands politicus overleden

Leendert Cornelis Brinkman, zoals hij voluit heette, werd op 5 februari 1948 geboren in Dirksland. Bestuur zat hem in het bloed, zowel zijn vader als zijn grootvader waren burgemeester geweest. Na zijn studie politicologie en Nederlands recht aan de Vrije Universiteit Amsterdam begon hij zijn loopbaan bij de provincie Noord-Holland, voordat hij overstapte naar het ministerie van Binnenlandse Zaken.

Brinkmans carrière ging in hoog tempo. Op zijn 31ste was hij al topambtenaar en op zijn 34ste werd hij minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur, een functie die hij van 1982 tot 1989 vervulde in de kabinetten Lubbers I en II. Als minister pleitte hij voor een zorgzame samenleving, waarin burgers minder zouden leunen op de verzorgingsstaat en meer op elkaar.

In 1989 werd Brinkman fractievoorzitter van het CDA in de Tweede Kamer, en in 1994 volgde hij Ruud Lubbers op als politiek leider en lijsttrekker. Lubbers had hem destijds zelf naar voren geschoven als opvolger.

De verkiezingscampagne verliep echter dramatisch, mede doordat Lubbers vlak voor de stembusgang publiekelijk liet weten zelf niet op Brinkman te stemmen. Het CDA leed een historische nederlaag van twintig zetels, waarna Brinkman het partijleiderschap neerlegde.

Jaren later keek Brinkman met nuchterheid terug op die moeilijke periode. In het in memoriam van het CDA staat een citaat waarin hij zijn eigen aandeel erkende in wat er destijds misging: "Destijds was het niet leuk, maar bottom line heb ik niets te klagen."

Na zijn vertrek uit de actieve politiek bouwde Brinkman een lange loopbaan op als bestuurder, onder meer als voorzitter van Bouwend Nederland tot 2013 en als voorzitter van het bestuur van het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds. In 2011 keerde hij terug in Den Haag als fractievoorzitter van het CDA in de Eerste Kamer.

Premier Rob Jetten omschreef Brinkman als "een man van duidelijke standpunten die moeilijke en principiële keuzes niet uit." CDA-leider Henri Bontenbal roemde zijn inzet voor partij en land: "Vol toewijding, loyaal en veerkrachtig zette hij zich in voor Nederland."

Brinkman was getrouwd met kunstschilderes Janneke Brinkman-Salentijn. Het echtpaar woonde in Leiden en kreeg samen drie kinderen. In 2019 verscheen zijn autobiografie "Bouwen en bewaren", waarin hij terugblikte op zijn ministerschap, zijn tijd bij het CDA en zijn latere werk als bestuurder.